Mag ik mij even voorstellen: “Antonio”

“Gods wondere wegen”
Mijn naam is Antonio Tocco. Ik ben 51 jaar. Ik ben Italiaan en kom uit Montelepre (berg van de hazen). Montelepre is een stadje van 6000 inwoners, op het prachtige eiland Sicilië.
Na de middelbare school heb ik aan de kunstacademie in Palermo gestudeerd en later heb ik ook scholing in het horeca vak gehad. Ik heb lange tijd in hotels en restaurants als kok en ober gewerkt, o.a in Engeland.
Voordat ik priesterstudent werd, was ik ver weg van de kerk. Ik was niet kerkelijk opgevoed. Mijn familie was weliswaar katholiek, maar niet echt praktiserend. Ik leefde zoals de meeste jongeren, maar wel met grote vragen over de zingeving van het leven. Ik geloofde niet in de kerk en evenmin in God.

In deze concrete situatie is de Heer Jezus mij komen zoeken, door andere mensen en in het bijzonder door een meisje (daarna is zij mijn vriendin geworden), die mij naar de kerk brachten om tijdens de catechese over de liefde van God te luisteren. Die catechese was voor jongeren en volwassenen. In die tijd was ik 24 jaar. Daar heb ik een levende God ontmoet waar ik (eerder) niet in geloofde. Hij veranderde mijn leven totaal, ik heb een concreet antwoord gevonden op mijn levensvragen en in het bijzonder vond ik een God die Vader is en die mij lief had precies zoals ik was, met mijn zwakheiden en beperkingen en moeilijkheden.

Lees meer...

Wat wil je dat ik doe ....?

Zondag 25 oktober j.l. stond de viering in het teken van "vluchtelingen" Het thema: "Wat wil je dat ik doe ...? Een bijzondere viering waarbij ook onze burgemeester - de heer Posthumus - aanwezig was als gastspreker. 

Voor degenen die daar niet bij waren, onderstaand nogmaals de preek die daarop betrekking had en derhalve wellicht stof tot nadenken geeft.

 
“In dichte drommen keren zij terug…..!”  zo schrijft Jesaja…

en ze roepen: “Als God ons thuis brengt, dat zal een droom zijn….” … 

Maar vandaag de dag zien we wat anders….dicht drommen die hun land verlaten omdat een Tiran het leven er bitter maakt, men economisch van alles te kort komt, leven haast onmogelijk wordt gemaakt….of omdat je als Christen vermoord wordt…

Het zou toch prachtig zijn voor deze mensen wanneer zij weer naar huis kunnen keren, terug naar hun vaderland, moedergrond…veilig en in vrede… maar de realiteit is een andere….oorlog, armoe, vervolging, het drijft hele volken op de been, zet de wereld erom heen op z’n kop…  je hoeft het Journaal maar aan te zetten en de vluchtelingen stromen je kamer binnen….

Lees meer...

Financiële verantwoording

2017
Op 1 januari 2017 was het banksaldo van de stichting € 5.883.69 en dankzij uw vrijwillige bijdragen aan de Stichting is het saldo op de rekening op 31 december 2017 € 6.638,69. Als u een volledig overzicht wilt, kunt u dat aanvragen bij het secretariaat van de stichting.

2016
Op 1 januari 2016 was het banksaldo van de stichting € 3.024.49 en dankzij uw vrijwillige bijdragen aan de Stichting kunnen we 2016 afsluiten met een saldo van € 4.652.69.

2016 was voor de stichting een rustig jaar, we hebben geen uitgaven gehad.

2015
Op 1 januari 2015 was het banksaldo van de stichting € 5.046,97 en dankzij uw vrijwillige bijdragen aan de Stichting van € 1.605 zijn de kosten voor de urnenmuur, zoals de fundering, metselwerk en de beplanting door de stichting betaald.

2014
In 2014 is € 18.351,-- bijeengebracht met giften, bijzondere collectes en opbrengsten van acties van de benefietavond (€4.320,--). Hiermee zijn de kosten voor de uitbreiding en vernieuwing van het kerkhof betaald en de voorbereidende werkzaamheden voor de urnenmuur.

Als u een volledig jaaroverzicht wilt hebben, kunt u deze opvragen bij Ria Meijer, Molenhof 23, 1633 HN Avenhorn of per mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .

Van uw parochiecoördinator

Dit wordt de 85e column in 8,5 jaren.
Ik bedacht me dat tegen de tijd dat ik met pensioen ga, al deze columns een aardig beeld gaan geven van mijn werk hier in de parochie. Maar nu kijk ik een beetje ver vooruit!
Deze keer wil ik u iets laten lezen wat mij werd aangereikt door een van mijn zoons. Hij was er nogal van onder de indruk en samen met een aantal vrienden van hem hebben we er over gepraat. Onderstaande brief van wijlen Wubbo Ockels raakte hen. Toen ik hen vertelde dat Jezus destijds niet veel anders zei was de reactie van de jongelui: ‘Zodra we ‘kerk en Jezus’ horen haken we af. Er is teveel gebeurd in de kerken en namens het geloof waar we ons niet bij thuis voelen’.
Wanneer ik dan deze brief lees, die hen wél aansprak, dan ben ik blij en dankbaar dat we hierover met elkaar in gesprek konden gaan. Blij en dankbaar om te horen over hun idealen en hun geloof in een betere wereld.
Ongetwijfeld hebben een aantal van u deze brief al wel gelezen, hij werd o.a. gepubliceerd in het AD. Toch wil ik hem u niet onthouden, erger nog: ik hoop op reacties, misschien wel via de Zes-Een of onze website!

Vrede en alle goeds,
Tineke de Boer-Bleeker
parochiecoördinator

"Het is genoeg, we zijn te ver gegaan!!! De industriële revolutie heeft ons in een ongewenste situatie gebracht. We zijn door de natuur geraasd, we vernietigen onze levensbronnen. We moeten stoppen, we moeten veranderen, we moeten een ander pad kiezen, we moeten onze levens veranderen, en de manier waarop we zaken doen.

Lees meer...